12. Ceza Dairesi

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bir dönem arkadaşlık yaparak ayrıldığı katılana, arkadaş oldukları dönemde, casus yazılımlı cep telefonunu hediye ettiği, yüklenen program sayesinde, katılanın kullandığı telefon numarasından aranan ve aranılan numaraların, katılanın kullandığı telefon tarafından otomatik olarak, sanık adına kayıtlı numaraya mesaj olarak göndermesi şeklinde gerçekleşen olayda,

Telefon faturası dökümlerinde, katılanın kullandığı telefon numarasından sanık adına kayıtlı telefon numarasına bir çok mesaj göndermesi, sanığın katılanın kullandığı telefonu hediye ettiğine yönelik ikrarı, katılan ile sanığın eski eşi olan Hülya’nın beyanı, telefon üzerinde yapılan inceleme sonrası tanzim edilen tutanakta, katılanın kullandığı telefon numarasından sanık adına kayıtlı telefon numarasına mesaj gönderilmesi nedeniyle, telefonda casus programın yüklü olabileceğinin bildirilmesi dikkate alındığında, sanığın, katılanın aradığı telefon numaraları ile katılanı arayan numaraların mesaj olarak sanık adına kayıtlı telefon numarasına gönderilmesi nedeniyle, atılı suçun sabit olduğu gözetilerek mahkumiyete karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, erteleme ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.