2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Yokluklarında kurulup sanık ...'e 16.05.2012 tarihinde sanık ...'a 15.05.2012 tarihinde tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesi uyarınca yasal bir haftalık süreden sonra 24.05.2012 tarihinde temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2.Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabilecektir.

Somut olayda, sanıkların belediyeye ait parkta bulunan ışıklandırma kablosunu kesip çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinde değer azlığı kavramının unsurları bulunmadığı halde haklarında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve sanık ... kabloyu keserken sanık ...'nın yakında balık tutan bir kişiyle konuşup önünü keserek...'yi görmesini engellediğinin anlaşılması karşısında atılı suça fail olarak katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 39.maddesinde düzenlenen suça yardım etme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.