2. Ceza Dairesi

Birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından, bu suçtan 116/1 maddesi yollamasıyla 116/2.madde uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden ve gerekçeli karar nüshalarının mühürlenmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/7.maddesi muhalefet edilmiş ise de, bu eksikliğin mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bu aykırılıklar bozma nedeni yaıplmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 Sayılı CMK.nun 326/son maddesi uyarınca, her bir sanığın sebebiyet verdiği masrafın kendisinden, tüm sanıklar için yapılan ortak giderlerin aralarında eşit olarak bölüştürülerek her bir sanıktan alınması gereken giderin hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’ nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.