2. Ceza Dairesi

Sanığın olay tarihinde Akaryakıt Depo Komutanlığına ait limanda bulunan mazot tankından, yakıt boru devrelerinin korozyona uğramaması maksadı ile depoda bırakılan akaryakıtı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin,

TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve olay yeri krokisine göre akaryakıt tanklarının kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmadığı gibi suça konu akaryakıtın kamu yararına veya hizmetine de tahsis edilmediği gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; müştekinin alınan beyanına, sanığın tüm aşamalarda alınan savunmasında, olay yerinden bir hafta önce de 50 litre mazot çaldığını beyan etmesine ve dosya kapsamına göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin 1 nolu bozma düşüncesine katılınmamış;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ile yine hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı,

CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.