2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan karar verilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın katılan kuruma ait imtiyaz sahasında ruhsatsız kömür ocağı işletmek biçimindeki eyleminin 5995 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin değiştirilmeden önceki hâli ile TCK’nın 141/1 maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu, 5995 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda, izinsiz olarak kömür ocağı açıp kömür çıkarılması eyleminin idari yaptırıma dönüştürüldüğü anlaşılmakla, hırsızlık suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Kabahat eyleminin düzenlendiği 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesinde, nispi nitelikte idari para cezası öngörülmesi nedeniyle, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca 8 yıllık soruşturma zamanaşımına tabi olduğu ve karar tarihinde zamanaşımının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, inceleme tarihi itibariyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/3 maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından İDARİ YAPTIRIM UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.