2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Katılanın sanıkların da bulunduğu 15/10/2015 tarihli duruşmada huzurdaki sanıkların bahsettiği olayda evine giren şahıslar olduğunu kesin olarak teşhis etmesi ve önceki teşhis tutanaklarını da doğrulaması karşısında sanık ...'in de atılı suçtan mahkumiyeti yerine “... yönünden yapılan teşhis işleminde ...'in tek kişi olduğu ve usulünce bir teşhis işlemi bulunmayışı” şeklindeki yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.