2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'ın yüzüne karşı verildiği anlaşılan 23.10.2015 tarihli hükümde, hükmün hazır olan sanıklar ... ve ... yönünden tefhimden itibaren bir hafta içinde temyiz edebileceği belirtilmesi yerine, “sanıkların yokluğunda verilen kararın tebliğden itibaren 7 gün içerisinde temyiz edilebileceği” belirtilerek ve gerekçeli karar tebliğ olunmayarak temyiz süresiyle ilgili olarak sanıkların yanıltıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların 23.10.2015 tarihli gerekçeli karara yönelik öğrenme üzerine yaptıkları 14.01.2016 tarihli temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilerek, her iki sanığın temyiz istemlerinin reddine dair 15.01.2016 tarihli ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.