3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Mağdurun kovuşturma ve Cumhuriyet savcılığında verdiği beyanlarında sanık ...'in kendisine vurup vurmadığını hatırlamadığını belirttiği, sanığın tüm aşamalardaki savunmasında ise üzerine atılı suçu kabul etmediği ve diğer sanık ...'un da tüm aşamalarda mağduru yalnız başına yaraladığını savunması karşısında sanık ...'in mağdura yönelik kasten yaralama suçuna iştirak ettiğinin dosya kapsamına göre kesin ve inandırıcı delillerle ortaya konulamaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Sanık ...'un kızı ile evlilik dışı cinsel birliktelik yaşadığını söyleyen mağduru yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eylemini kızının namusuna karşı yapılan bir iftira olarak algılayarak o andaki ebeveyn duyguları doğrultusunda ve tahrik altında gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

3.Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.