17. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 10.07.2002 günü belirlenemeyen bir zaman diliminde yanında bir arkadaşı daha olduğu halde müştekilerin ikamet ettiği eve girerek çeşitli ziynet eşyalarını hırsızlaması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddelerinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu, aynı eylemin 5237 sayılı TCK'nın ise 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddeleri kapsamında olduğu, zamanaşımı hükümleri bakımından 5237 sayılı TCK'nın sanığın daha lehine bulunduğu anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 66/1-e, 67/4. maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.07.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.