11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında açıklandığı ve Dairemizin benzer birçok kararında vurgulandığı üzere: belgelerde sahtecilik suçlarında kast, zarar vermek bilinci ve iradesi olarak kabul edilmelidir. Mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan fail de mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığı ileri sürülemez. Ancak doğal olarak, rıza üzerine başkasının imzasını taklit eden failin, mağdura herhangi bir zarar vermeyeceği kanısı ile hareket ettiği sabit olmalıdır. Mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanması zorunludur. Mağdurun rızası açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimse de suç kastının varlığı kabul olunamaz.

Sanığın, eşinin kardeşi olan müştekinin yerine imza atarak düzenlediği senetleri kredi temini için bankaya verdiği olayda; müştekinin şikayet dilekçesinde sanığın rızası ve bilgisi dışında senetleri imzaladığını beyan ederken aşamalarda senet düzenleme konusunda sanığa sözlü yetki verdiğini söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunması, sanığın ise aşamalarda müşteki ile 6 yıldır beraber çalıştığını, senetleri müştekinin sözlü rızası ile düzenlediğini savunması karşısında, sanığın sahtecilik kastıyla hareket edip etmediğinin belirlenmesi bakımından daha önce benzer şekilde senet ya da müştekiyi borç altına sokan belge düzenleyip düzenlemediği araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.