2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi itiraz olarak kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmek üzere dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE,

2.Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ...'ın bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3.Hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında ayrıca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının miktarına göre TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilip, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesi ve ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde dikkate alınması gereken CMK'nın 231/7. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının belirlenmesi karşısında, hükümde yer alan “CMK'nın 231/7. maddesi gereğince TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki ifadenin mahallinde çıkarılması mümkün fazlalık olduğu kabul edilip, sanık ... hakkında düzenlenen iddianame anlatımından eylemin birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme ilişkin bozma düşüncesine katılınmamış, sanık yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.