13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 02.12.2008 tarihli bozma ilâmına konu 24.09.2007 tarihli hükümde 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 62, 52/2. maddelerine göre sanık hakkında sonuç olarak 6000.00 TL adli para cezasına hükmonulduğu, bu hükmün sadece sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2015 tarih ve 2014/10-602 esas 2015/509 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanığın bozmadan önce hükmonulan cezanın türü ve miktarı yönünden kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde bozmadan önceki cezadan farklı bir cezaya hükmolunup erteleme hükmünün uygulanması suretiyle sanık alayhine olacak şekilde CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMUK'un 326/son maddesi gözetilerek hüküm fıkrasından 51. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması, sanık hakkındaki sonuç cezanın 6000.00 TL adli para cezası olarak düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.