13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; anılan maddenin hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında TCK’nun 143. maddesi gereği artırım yapılırken hesap hatası yapılarak sonraki uygulanan maddelerde de bu hesap hatası üzerinden karar verilerek sonuç cezanın 11 ay 20 gün olması yerine 1 yıl 15 gün hapis cezası verilerek sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143, 35 ve 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden çıkarılarak; yerlerine “TCK’nun 143.maddesinin tatbiki ile sanığın cezasından 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle cezasından TCK’nun 35.maddesi gereği ½ oranında indirim yapılarak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK’nun 62.maddesinin tatbiki ile cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.