15. Ceza Dairesi

2.TCK'nın 207/1,43/1,62,53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede satecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın 1996-2008 yılları arasında katılan yanında muhasebe elemanı olarak çalıştığı, katılanın kendisine güvendiği ancak müşterilerinin kendisine ikaz etmesi üzerine sanığın pompacılardan almış olduğu nakit parayı sanki müşteriye veresiye satmış gibi göstererek işyerini zarara uğrattığı, ayrıca bilgisayarda ve veresiye hesaplarında silme yapmak suretiyle sahtecilik yaptığı iddia edilen olayda;

1.Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, sanık suçlamaları kabul etmediği,muhasebe işlemlerine kendisi,ve tanıklar ... ve... ile birlikte baktığını ifade ettiği,tanık müşteri ...borçlu olmadığı halde borçlu gösterildiğini ve zararının katılan tarafından ödendiğini,tanık ...ve ...'in beyanları ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin verilen kararın kanuna ve usullere aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2.Sanık hakkında özel belgede satecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise;

Dosya kapsamından işletmeye ait defterler üzerine yapılacak incelemede, sanığın hangi belge üzerinde, ne şekilde sahtecilik yaptığına ilişkin herhangi bir bulgu yapılmadan, ilgili belgelerde aldatıcılık yeteneğinin ne şekilde oluştuğunun ve sanığın el ürünü olup olmadığının tespiti belirlenmeden, soyut ve yetersiz gerekçe ile sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.