19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve suça konu eserlerle ilgili olarak şikayet bulunmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; somut olayda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

2.Sanıkta yakalanan bandrolsüz eserlerle ilgili katılan şirketlerin hak sahipliği belgelerini sunarak şikayetçi olup katılmasına karar verilmesi karşısında, sanık hakkında 5728 sayılı Kanun'la değişik 5846 sayılı Kanun'un 71/1, 81/13. maddelerinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4.Kabule göre de,

a)İddianamede belirtilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinden ek savunma verilmeden anılan maddeyle uygulama yapılması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b)Sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince arttırım yapılırken ve aynı Kanun'un 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak sonuçta fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.