2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan ceza tayin edilirken, 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 119/1-C maddesinin uygulanması gereken hallerde atılı suçun uzlaşmaya tabi olmadığı nazara alındığında, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2.Sanıklar hakkında, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyize gelince; Geceleyin işlendiği anlaşılan hırsızlık suçundan dolayı sanıklar hakkında TCK. nun 143. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Mağdurun, 24.07.2008 tarihli duruşmada, sanıkların yakınları tarafından zararının giderildiğini, şikayetçi olmadığını ve uzlaştığını beyan etmesi karşısında; sanıklar hakkında, hırsızlık ve mala zarar verme suçları bakımından, 5237 sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.