23. Ceza Dairesi

Katılan ...’in market sahibi olduğu, olay günü sanığın markete gelerek kendisini o bölgede tanınmış diğer katılan ...’ın işlettiği akaryakıt istasyonunun çalışanı olarak tanıttığı ve kendisini katılan ...'ın gönderdiğini belirterek firma için erzak alımı yapacaklarını belirterek erzakın iki gün sonra hazır olmasını istediği, bu sırada kendisine de 494,53 TL değerinde erzak aldığı, katılan ...'in sanığı erzakla birlikte sanığın söylediği internet kafe önünde bıraktığı, sanığın beyanı doğrultusunda katılan ...’tan parayı almak için diğer katılanın işlettiği akaryakıt istasyonuna gittiği, katılan ...'ın böyle bir durumun söz konusu olmadığını ve sanığın da işyerinde çalışmadığını belirtmesi üzerine katılan ...'in yeniden sanığı bıraktığı yere gittiği ancak sanığın ayrıldığını çevreden öğrenince sanığı götüren taksi şoförünün telefonunu bulup aradığı, durumun farkına varan sanığın taksiyi durdurup taksi ücretini getirme bahanesiyle uzaklaştığı, katılan ...’in taksinin bagajındaki sanığa teslim ettiği erzakı geri aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.