11. Ceza Dairesi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ve gerçek kimlik bilgilerini içerir tümden sahte oluşturulmuş sürücü belgesini kullanmaktan ibaret eyleminde; sanığın sahte sürücü belgesini anahtarlık olarak kullanmak için kendisine ait ve gerçek olan ehliyetin kopyası olarak yaptırdığını savunması, ...İl Emniyet Müdürlüğü'nün 20.08.2004 yazısı ile suça konu sürücü belgesinin sanığın 15.05.2012 tarihinde yapmış olduğu yenileme müracaatı neticesinde dosyasında muhafazaya konulan sürücü belgesi ile aynı olduğunun ve her iki sürücü belgesi üzerinde bulunan fotoğrafların farklı olduğunun bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, sanığa ait gerçek sürücü belgesinin suç tarihi itibariyle geçerli olup olmadığı araştırılarak, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle, eylemin 5237 sayılı Yasanın 211. maddesindeki “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

2.5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.