4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü, hallerde TCK'nın 50/2. maddesi gereğince hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adlî para cezasına çevrilmeyeceği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Yaralama suçuna ilişkin cezanın eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından,

1.)Yaralama eylemine ilişkin olarak sanık...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2.)Hakaret suçundan kurulan hükümde ise; hükmolunan 3 ay 15 gün hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken esas alınan gün sayısı 105 gün yerine 120 olarak belirlenip buna bağlı olarak da sonuç cezanını 3.150 TL yerine 3600 TL olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık ...'nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, uygulamaya göre sonuç adli para cezasının "3.150 TL"ye indirilmesi olarak değiştirilmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.