6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, anılan maddenin yedinci fıkrası uyarınca, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemiş ise de infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Olay günü yakınanların oturduğu apartmanda kapı önlerinde bırakılan ayakkabıları ve kömürlükte muhafaza edilen eşyayı alan sanığın, yan tarafta bulunan bir başka apartmanın içerisinde yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; eylemin tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi ile uygulama yapılması; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas en ağır ceza olan ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/179 Esas- 2006/534 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün dikkate alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanığın,

TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.