2. Ceza Dairesi

5271 sayılı CMK.’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin kabulüne dair 21.06.2013 günlü ek kararın hukuken geçersiz olduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın mahkemede savunması alınırken bildirdiği adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak adreste geçici olarak bulunmadığı gerekçesi Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince 25.11.2008 tarihinde tebligat yapıldığı anlaşılmışsa da, UYAP sisteminden tebligat tarihinde sanığın başka bir suçtan cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, bu yöndeki eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 17.06.2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığın temyiz isteminin kapsamının, üzerine atılı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından, sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.