6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suç tarihinde, katılanın 3. katta bulunan evine, aydınlatma penceresinden geçip tuvalet penceresini kanırtarak girip, video kamerayı aldığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 59, 81. maddelerine göre 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53, 116/1, 53, 151/1, 53. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından 5271 sayılı CMUK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden 765 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapılması, kabule göre ise, sanığın adli sicil kaydındaki hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmüne konu cezanın tekerrüre esas oluşturduğu ve sanık hakkında aynı Yasanın 81/2-3. maddesinin uygulanması gerektiği ve anılan Yasanın 522. maddesinin son fıkrası gereğince aynı suçtan mükerrir olan sanık hakkında 522. maddenin 1. fıkrasında öngörülen indirim hükmünün uygulanamayacağının ayrıca suç tarihi itibariyle hırsızlanan eşyanın toplam değerinin 612 TL (normal) olduğunun gözetilmemesi; karşı temyiz olmadığından ve yapılan uygulamaya göre belirlenen sonuç ceza sanık lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.