7. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.1992 gün ve 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanıklar hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMK.nun 193/2.maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanıkların savunmaları saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden CMK.nun 147 vd. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...'nin sorguları yapılmadan ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tüm sanıkların beraatlerine karar verilmesi, Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/12/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Usulüne uygun savunmaları alınan diğer sanıklar yönüyle hükmün incelenmesi görüşünde olduğumdan Daire sayın çoğunluğunun "sair yönleri" incelenmemesi görüşüne katılmıyorum.