12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dosya içeriğine göre; tazminat davasının dayanağı olan Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/35828 Soruşturma – 2009/15253 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının 15.02.2010 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacıya tebliğ edilmediği, tazminat davasının ise dava dilekçesi üzerindeki hakim havalesine göre 28.10.2010, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/1299 Muh. sayılı üst yazısındaki tarihe göre ise 28.12.2010 tarihinde ve her şartta kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açıldığı gözetilerek, yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.