2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetillip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu, suç tarihinde sanığın gece sayılan saat 03.00 sıralarında müştekiye ait büfenin sağlam ve muhkem olan kapısının kilidini ve asma kilidini kırarak işyerinden hazır kart, bozuk para ve çeşitli yiyecekler çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında, aynı Kanun'un 116/4. maddesindeki işyeri dokunulmazlığının ihlali ve aynı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı, 765 sayılı TCK'nın sırasıyla 493/1, 81/2 maddeleri ile konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının zamanaşımına uğramış olması nedeniyle sadece 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/1-b, 143/1. maddeleri ile uygulama yapılacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca sanığın eylemine uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuç cezaların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan kanunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.