5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı ve anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemelerin de sanık lehine olmadığı gözetilerek yapılan incelemede; 765 sayılı TCK'nın nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesi hükmüne göre; rüşvet vaat veya teklif edilmesiyle suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği; buna karşılık 5237 sayılı Yasanın 252/1. maddesi rüşvet teklif veya vaat etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından, önceki yasadan farklı olarak bu suça teşebbüs olanaklı hale getirildiği, dosyadaki somut olaya gelince sanığın yapılan kimlik kontrolü ve üst aramasında ruhsatsız tabanca ve mermilerinin ele geçmesi üzerine 400.00 TL parayı karakol komutanına teklif ederek hakkında işlem yapılmamasını istediği, teklifin görevli katılan tarafından kabul edilmemesi nedeniyle anlaşmanın sağlanmadığı, eylemin 765 sayılı Yasa bakımından tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.