11. Ceza Dairesi

Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının infaz sırasında nazara alınması olanaklı görülmüş, temel cezanın alt sınırdan tayin olmasına göre 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddelerinde öngörülen cezaların eşit olduğu ancak sanığın Orhaneli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.11.2000 gün ve 00/76-7 sayılı ilamı ile farklı nevi suçtan tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle de 765 sayılı TCK'nun 81/1. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetildiğinde mahkemenin 5237 sayılı TCK'nun lehe kabulü sonucu itibariyle doğru bulunduğundan lehe Yasanın belirlenmesi sırasında 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca uygulamalı karşılaştırma yapılmaması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak oluşmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunması nedeniyle koşulları bulunmadığından 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nun 231. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.