11. Ceza Dairesi

I-Sanık ...'un temyizinin kendisi hakkında verilen beraat hükmüne değil, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu anlaşılmakla, bunda hukuki yararı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ile ... ve müdafiinin mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince; Hapis cezasına mahkümiyetin doğal sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar ... ile ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.