12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan yaklaşık üç saat sonra alınan raporda 0,52 promil alkollü olduğu tespit edilen sürücü belgesiz sanığın, idaresindeki otomobil ile meskun mahaldeki orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yolda hız sınırını aşması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkıp kaldırımı da aşarak kulübe içindeki katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kastının olmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunlukları hakkındaki uygulamanın hükümden çıkarılması, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.