11. Ceza Dairesi

TCK.nun 50/2. maddesindeki “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmüne rağmen sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.Adli para cezasına hükmolunması halinde 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Sanık hakkında hükmolunan 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanağını oluşturan TCK'nun 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; "hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün tümden çıkarılmak ve TCK' nun 50/1-a maddesi eklenmek suretiyle” eleştiri haricinde sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.