12. Ceza Dairesi

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2; 765 sayılı Kanunun 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyetine 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Adli emanetin 2005/12 sırasına kayıtlı detektörün sanığa atılı olan kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun işlenmesinde kullanılmadığının anlaşılması karşısında, sahibine iadesine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, Beylikova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/11/2011 tarih, 2010/114 esas, 2011/117 karar sayılı ilamıyla, sanığın 14/04/2005 tarihinde işlediği sabit görülen kültür varlığı ticareti suçundan 2863 sayılı Kanunun 67, 765 sayılı TCK'nın 59 maddeleri gereğince 10 ay hapis, 407 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 23/02/2012 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başladığı, daha sonra sanığın, 26/12/2012 tarihinde 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği sabit görülerek sanık hakkında Eskişehir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/03/2013 tarih, 2013/130 esas, 2013/320 karar sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararın 07/03/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan 08/04/2013 tarihli ihbar üzerine, Beyliova Asliye Ceza Mahkemesince, dosya yeniden ele alınıp, 22/04/2013 tarihli tensip zaptı ile duruşma açılarak, 02/07/2013 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği görülmekle;

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 22/11/2011 tarihli kararın kesinleşme tarihi olan 23/02/2012 tarihinden itibaren denetim süresi içinde verilen mahkumiyet kararına konu ikinci suçun işlendiği 26/12/2012 tarihine kadar CMK'nın 231/8. maddesi gereğince dava zamanaşımının durduğu, bu sürenin eklenmesi halinde suç tarihi ile inceleme tarihi arasında sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 19/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.