11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün ve 214/98 sayılı kararında da açıklandığı üzere; hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin, yasa yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsayacak şekilde açık ve anlaşılabilir olması zorunlu olup, hüküm katılanın yüzüne karşı tefhim kılındığı halde, temyiz süresinin başlangıcının yanılgıya yol açacak biçimde “tefhiminden/tebliğinden itibaren” denilmek suretiyle usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle, katılan vekilinin 30.06.2010 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü; I-Katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkındaki “resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık” suçlarından verilen mahkumiyet, hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu cihetle, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Katılan vekilinin, sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık” suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.