12. Ceza Dairesi

Davacı vekilinin 10.02.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin bir suç soruşturması nedeniyle gözaltında kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne dair hükmün davacı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği ve davacı vekilinin taleplerinin reddedilen kısmı nazara alındığında davalı Hazine vekilinin buna bağlı olarak hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ve bu kapsamda hükmün davalı Hazine vekili yönünden de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/90 Esas – 2011/149 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) ihaleye fesat karıştırma suçundan gözaltında kaldığı ve yargılama sonunda 27.05.2011 tarihinde beraatine hükmedildiği, kararın 13.09.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 10.02.2012 tarihinde,

CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin, tazminat miktarına, davalı vekilinin davanın reddedilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, tazminat miktarına ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.