12. Ceza Dairesi

Davacının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, tazminat davasının dayanağı olan Diyarbakır 3. nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/184-2001/152 sayılı kararıyla PKK terör örgütüne yardım ve yataklık suçundan yargılanarak 03.04.2001 tarihinde beraatine karar verildiği, davacının (sanığın) geçici köy korucusu olup bu dava nedeniyle 12.06.2000 tarihinde görevine son verildiği ve beraat etmesi üzerine 25.05.2012 tarihinde yeniden müracat ettiği tarihte beraat kararından haberdar olduğu ve 466 sayılı Kanunun 2. maddesi gereğince davanın 3 aylık süre içinde açılmadığından davanın süre yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından,

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin davanın kabül edilmesi gerektiğine, davacı vekilinin tazminat miktarına, faiz uygulanmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.