14. Ceza Dairesi

Irza geçme ve mesken masuniyetinin ihlali suçlarından sanık ...’ün bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek nitelikli cinsel saldırı ve mesken masuniyetinin ihlali suçlarından mahkûmiyetine dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2010 gün ve 2009/326 Esas, 2010/154 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten verilecek cezanın hakkaniyet gereği basit cinsel saldırı suçu için TCK.nın 102/1. maddesinde öngörülen asgari cezadan az olamayacağı ve eylemin işleniş şekli, işlendiği zaman dilimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınıp fiilin ağırlığıyla orantılı olarak, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan TCK.nın 102/2. maddesi uyarınca verilecek temel cezadan aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek uygun bir oranda yapılması gerektiği düşünülmeden en lehe şekilde uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mesken masuniyetinin ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen mesken masuniyetinin ihlali suçunun 765 sayılı TCK.nın 193/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresine tâbi olduğu, suç tarihi olan 20.03.2004'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.