12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmadığından; hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda ise, katılanların zararlarının giderilmediği anlaşıldığından, mahkemece, verilen cezanın paraya çevrilmesinde isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir sebebe dayanmayan; mahalli Cumhuriyet savcısının ise, paraya çevirme gerekçesinin çelişkili olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.