2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair, 11.09.2014 tarih ve 2011/269 Esas – 2014/48 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre suça konu aracın çalındıktan 1 gün sonra sanığın tamir dükkanında parçalara ayrıldığı sırada yakalanması şeklindeki olayda; sanığın kollukta alınan ifadesinde aracı diğer sanık ...'nun getirdiğini, aracı nereden bulduğunu sorması üzerine aracın çalıntı olduğunu kendisine söylediği ve bu haliyle suça konu aracı kabul etmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususu tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu aracının 18/03/2011 günü saat 23.00’da baktığında evinin önünde gördüğünü, sabah saat 07.30 sıralarında aracınının yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 05.19’da bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.