2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi 2015/12223 E. , 2017/7043 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
1.Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, şikayetçiye ait oto elektrikçi dükkanındaki aküyü çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucunda aynı Kanun’un 141/1.maddesine göre uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır, Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hakaret suçundan aynı gerekçelerle alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, sair tehdit suçundan hüküm kurulurken aynı gerekçelerle ve alt sınırdan uzaklaşıldığı da belirtilmeden ve sanığa atılı TCK.nun 106/1.2.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunda adli para cezasının üst sınırının aynı Kanun’un 52/1 ve 61/9 maddeleri uyarınca 180 gün olmasına rağmen,sanık hakkında temel ceza tayin edilirken 180 günü aşar şekilde 200 gün adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.