12. Ceza Dairesi

Hüküm : 529,83 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve temyiz talebinin reddine dair ek karar Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm ve temyiz talebinin reddine dair ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karara karşı davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla; 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün temyizi kabil olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp değerlendirildiğinde, hükmedilen manevi tazminatın hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olduğunun anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.