12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebine ilişkin davanın reddine dair hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "466 Sayılı Yasa Uyarınca Tazminat'' yerine "Maddi ve Manevi Tazminat'', "24.09.2014" olan dava tarihi yerine "30.09.2014", "karar mahiyeti" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet Savcısının isim ve sicil bilgilerine yer verilmemiş olması mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Dava, 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olup; kanun dışı yakalanan veya tutuklananlar hakkında beraat hükmünün verilmesinden itibaren 10 yıl dolduktan sonra 466 sayılı Kanuna göre tazminat istenemeyeceği, incelemeye konu olan tazminat davasına dayanak teşkil eden beraat hükmünün 05.10.2000 tarihinde verildiği, tazminat davasının ise 24.09.2014 tarihinde, 10 yıl dolduktan sonra açıldığının anlaşılması karşısında, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, tutuklama işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık sürede açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi, gerekçesi itibariyle yanlış, sonucu itibariyle doğru kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.