12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın idaresindeki araç ile yanında nikahsız eşi ve abisi ile birlikte seyir halinde iken, gece 01.40 sıralarında aracına dışarıdan ateş edilmesi sonucu, yaralanan nikahsız eşini hastaneye bıraktığı ve kaçtığı, olaydan 12 saat sonra yakalandığında 14 promil alkollü olduğu, soruşturma aşamasında aynı gün Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadesinde aracı ile gezmeye çıkmadan önce evde alkol aldığını beyan etmesi karşısında; Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu'nun, vücuttaki alkol oranının 1 saatte 15 promil düşeceği yönündeki bilimsel tespitleri karşısında, sanığın olay anı itibariyle yaklaşık 194 promil alkollü olduğunun kabulü gerektiği ve sanığın alkollü halde araç kullanması nedeni ile oluşan suçta, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, temel ceza belirlenirken,

TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel hapis cezası 1 yıl olarak olarak belirlenmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre ise;

2.Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.