2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 19/09/2014 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 05/12/2014 tarihli, 2012/404 Esas ve 2014/351 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu ve duruşma günü öncesinde yakalama kararı üzerine, suça sürüklenen çocuğa tek celselik müdafii atanarak savunmasının alındığı ve asıl celse günü beklenmeden karar verildiği, tek celselik müdafiinin ve suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğun asıl müdafiine tebliğ edilmeyerek savunma hakkı kısıtlandığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/09/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.