2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Mühür bozma suçundan 12/04/2012 gün ve 2010/681 Esas - 2012/672 Karar sayılı karar ile verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmemişse de;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Karşılıksız yararlanma suçundan 06/03/2014 gün ve 2012/1177 Esas - 2014/67 Karar sayılı karar ile verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların

Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın borcunu taksitlendirdiğini ve ödemelere devam ettiğini beyan ettiğinin ve katılan kurumun 13/01/2014 tarihli yazısında sanığın kaçak borcunu taksitlendirip peşinatını ödediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında katılan kurumdan sanığın herhangi bir ödeme yapıp yapmadığı yeniden sorularak ödeme yapmış ise bilirkişi tarafından hesaplanmış olan gerçek zarar miktarını karşılayıp karşılamadığı araştırılıp, karşılaması halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, karşılamadığının anlaşılması halinde ise, sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanacak gerçek zararı da belirtilmek suretiyle zararı gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.