12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusur tespitine, adli para cezası yerine değişik bir cezaya veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Kaza nedeniyle, katılanın hayati tehlike geçirdiği ve 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı tespit edildiği halde, temel cezanın arttrılması sırasında katılanın hayati tehlike geçirdiğinin ve uygulama maddesi olan TCK'nın 89/2-e maddesinin belirtilmemesi,

2.Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine, “Sanığın eylemi nedeni ile katılanın kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması sebebi ile TCK'nın 89/2-b-e maddeleri uyarınca sanığın öngörülen cezasının 1/2 oranında arttırılarak 360 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” cümlesinin yazılması, hükmün 4.bendindeki “5237 Sayılı Yasanın 52/1” ibaresinin “TCK'nın 52/2” ibaresi olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.