12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, cezanın alt hadden tayin edildiğine ve indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtların birlikte ve isabetle değerlendirilmesi gerektiği, 25/04/2014 tarihli duruşmada katılanın verdiği ifadesinde tedavi masraflarının olmadığını ancak araçta hasar oluştuğunu beyan etmesi ile sanık tarafından araçta meydana gelen hasarın giderilmemiş olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, yaralama suçunda maddi zararın belirlenmesinde, mağdurun vücut bütünlüğünde, sağlığında ve algılama yeteneğinde oluşan bozulmanın giderilebilmesi için yapılan giderler esas alınmalı,tedavi amacıyla yapılan her türlü harcama maddi zarar kapsamında değerlendirilmelidir. Bununla birlikte dolaylı zararlar, maddi zarar kapsamına dahil edilmemelidir. Somut olayda, taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, zarar kavramı içinde araçta meydana gelen zararda dahil edilmek suretiyle sanığın zararı gidermemesi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, katılanın tedavi masraflarının olmadığını beyan ettiği ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yalnızca yaralanmadan kaynaklanan zararın dikkate alınması gerektiğinin gözetilmeyerek araçtaki zararın giderilmemesi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.