2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık hakkında kurulan kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesindeki kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği (28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 152/1-a maddesinde cezanın üst haddi bakımından yapılan ve dava zamanaşımı süresini sanık lehine değiştiren değişiklikte nazara alınarak) cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin 13/09/2005 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı, sanığın hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.