2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2.Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik hırsızlık ve sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik hırsızlık ile mağdur ...'ye yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanıklar hakkında mağdur ...'ye yönelik hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b ve 143/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıkların mağdur ...'in evinin önündeki açık alandan motosikletini çalmaları şeklindeki eylemlerinden dolayı TCK’nın 142/1-e bendi yerine, 142-1-b bendi uyarınca uygulama yapılması, iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.