12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının, tazminat davasının dayanağı olan İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2015 tarihli ve 2012/1488-2015/61 sayılı davacı yönünden beraatle sonuçlanan dava dosyası kapsamında, 01/03/2013 tarihinde kolluk görevlileri tarafından yakalanarak Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinde alınan ifadesinin ardından serbest bırakıldığı,

CMK'nın 141/1-e maddesindeki “kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen” kişilerin tazminat isteyebilecekleri hususu dikkate alındığında, davacı lehine maddi ve manevi tazminat isteme koşullarının oluştuğu, bu kapsamda uğranıldığı iddia edilen zarar için davacı lehine makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, “gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında gözaltında kaldığına ilişkin herhangi bir bilgi veya belgenin dosya içerisinde yer almadığı, davacının kovuşturma aşamasında savunmasının yakalama emri üzerine alındığı, yakalandıktan sonra aynı gün Adana 4. ASLCM'nce savunmasının alınarak serbest bırakıldığı” şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçelerle tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.