3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi gereğince alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada, sanığın müdafiinin bulunmaması halinde, istemi olmasa dahi müdafii görevlendirilmesi gerektiği, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddelerindeki suçun da bu kapsamda olması nedeniyle sanığa zorunlu müdafii görevlendirilerek müdafii huzurunda savunmasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2.Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 8 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasının gerektiren suçlarda sanığın savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, istinabe yoluyla aldırılması sureti ile 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3.Sanığın, katılanı, hayati tehlike oluşturacak, yüzde sabit ize neden olacak, vücudunda ağır (6.) derecede kemik kırığına ve işlev kaybına yol açacak şekilde yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre, de;

4.Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e. maddelerinin uygulanması ile bulunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının, işlev kaybı sebebiyle TCK'nin 87/2-son. maddesinden iki kat arttırılması ile cezanın 3 yıl 18 aya çıkartılması gerekirken, hatalı olarak bir kat arttırım uygulanarak 2 yıl 12 ay olarak belirlenmesi,

5.Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.