2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/04/2015 gün ve 2014/833 - 2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanığın, müştekinin yola park etmiş olduğu motosikletini çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması her iki maddedeki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etki olmadığından ve dosya kapsamına göre katılanın 08.04.2012 tarihinde ölmesi nedeniyle mirasçıları tespit edilip bozma ilamı doğrultusunda kısmi iadeye rızalarının olup olmadığı sorulmadan sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.